Heijendaalseweg 300, 6525 SM Nijmegen
024 - 355 80 29
sss.nijmegen@kloosterbrakkenstein.nl

Preek van de week

Zondag 15 mei, Pater Fons

De tweede lezing van de paaszondagen is ontleend aan de Apocalyps. Het boek Openbaring. Dit boek bevat een aantal boodschappen aan vroeg christelijke gemeenschappen in het huidige Turkije, zoals deze in Efese, Smyrna, Laodicea, Pergamon. 

Het boek is geschreven in de tijd van de vervolging van christenen in Klein Azië. 

Doorheen de pijn houdt de ziener van Patmos, Johannes,  de blik gericht op God die zijn volk niet verlaat. Hij droomt van de nieuwe stad, waarin het licht van God straalt. Het is een visioen dat zo ver weg lijkt van de harde realiteit in landen, zoals Oekraïne, waar de oorlog woedt.

Wanneer we eucharistie vieren, weten we dat onze gemeenschap groter en verder reikt dan onze plaatselijke kerk. We vieren samen met mensen van heinde en ver. Wij zijn hen indachtig die ons zijn voorgegaan. Wij loven God met al zijn heiligen.

Vandaag worden enkele mannen en vrouwen (10) heiligverklaard. 

Een van deze nieuwe heiligen is de Indiase martelaar Devasahayam Pillai (1712-1752), een hooggeplaatste hindoe en gerechtsfunctionaris die werd vervolgd en vermoord omdat hij zich tot het katholicisme had bekeerd.

De meest bekende onder de nieuwe heiligen (buiten Nederland) is de martelaar Charles de Foucauld (1858-1916), militair en bon vivant, die zich bekeert, tot priester wordt gewijd. Hij is jarenlang kluizenaar en leeft in Tamanrasset, in het Hoggargebergte in de Algerijnse Sahara in het zuiden van Algerije. Hij woonde bij de Toearegs, leerde hun taal en won hun vertrouwen. Hij was sterk onder de indruk van het geloof en de vroomheid van de moslims. Vele gelovigen heeft hij geïnspireerd.

Bij de heilig verklaarden is dus Titus Brandsma (1881-1942), een uit Friesland afkomstige karmeliet en hoogleraar wijsbegeerte en mystiek in Nijmegen. Hij was rector aan de katholieke Universiteit Nijmegen. Zijn verzet tegen het naziregime kwam hem duur te staan: in 1942 werd hij gearresteerd en naar het concentratiekamp Dachau vervoerd. 

Titus Brandsma hield het slechts enkele weken in het kamp vol; nadat hij ernstig verzwakt op de ziekenboeg van het kamp terechtkwam, werd hij om het leven gebracht met een dodelijke injectie.

Hoe worden mensen heilig? Door te geloven in de nieuwe stad, waarvan God de bouwer is en door in te gaan op het gebod van Jezus. Jezus zei in zijn afscheidsrede: Een nieuw gebod geef ik u, gij moet elkander liefhebben, zoals ik u heb liefgehad.”

Waar haat heerste heeft Titus weten lief te hebben; ook zijn bewakers: “Ook zij zijn kinderen van de goede God”, zo zei hij, “en misschien blijft er wel iets in hen hangen….. “.

De “verpleegster” die er bij was toen hij de dodelijke injectie kreeg, getuigde later dat haar steeds levendig het gelaat voor de geest stond van die priester die “medelijden met mij had”.

Waar haat heerst,  weten liefhebben. Zo’n heldhaftigheid improviseert men zeker niet. 

Zij is gerijpt in heel het leven van Titus Brandsma, vanaf zijn eerste jeugdervaringen in een diep christelijk gezin, in zijn geliefd Friesland. Hier heeft hij het gebod van Christus leren kennen.

Het gaf richting aan heel zijn leven. De activiteiten die pater Brandsma in de loop van zijn leven ontplooide, waren verrassend veelvuldig; maar als men zoekt naar de bron van inspiratie en naar de stuwende kracht, dan vindt men deze hierin: in het gebod van de liefde tot zijn uiterste consequenties. Hij hield zijn blik op God gericht, die zijn volk niet verlaat.

Laten we eens kijken naar de context van Jezus oproep om lief te hebben.

Jezus heeft zojuist zijn leerlingen de voeten gewassen en Judas heeft het gezelschap verlaten om zijn Meester te gaan verraden. Jezus weet, dat Hij nog maar korte tijd bij zijn vrienden zal zijn; de harde realiteit van het Kruis komt in zijn gedachten steeds meer op de voorgrond. Wanneer Hij zijn apostelen oproept om elkaar lief te hebben zoals Hij van hen houdt, dan is het dus de bedoeling, dat hun liefde een weerspiegeling wordt van zijn liefde; een liefde, die belangeloos is, opofferend, een liefde, die voortkomt uit Gods eigen onvoorwaardelijke liefde voor ieder mens op aarde.

Deze manier van liefhebben zou, leerlingen van Jezus, een aparte positie geven, want de meeste mensen denken bij het begrip liefde aan iets heel anders. 

Jezus heeft ook de voeten van zijn verrader gewassen. Hij vergaf zijn beulen, die Hem aan het Kruis nagelden. Zijn liefde overschreed de culturele grenzen, die Samaritanen en heidenen stelden. Hij genas de randfiguren in de mensen en ook politieke tegenstanders.

Het is het soort liefde, dat in de eerste eeuw veel mensen voor het Koninkrijk heeft gewonnen. 

Buitenstaanders zagen christenen zorg dragen voor de verschoppelingen, voor weduwen en wezen, en zij bezaten alles gemeenschappelijk. 

Maar ook door de geschiedenis heen, tot in onze dagen, heeft het christendom veel mensen voor zich gewonnen door slachtoffers van besmettelijke epidemieën te verzorgen, ziekenhuizen en scholen te stichten, in ons land, in de missiegebieden. En  er zijn  vele diaconale projecten, groot en klein,  dichtbij  en ver weg.

Ik hoop, dat wij groot ontzag voelen voor de heiligen van de Kerk, zoals pater Titus,  maar wij mogen niet denken, dat een dergelijke onvoorwaardelijke liefde alleen maar voor hen is weggelegd.

Jezus Christus heeft ook ons leven aangeraakt. Hij leeft in ieder van ons, net als bij de heiligen.

Hoe zij het voor elkaar kregen? Zij hebben Gods liefde ervaren. Zij werden helemaal warm van zijn grootheid. Zij hadden ook gesmeekt om de grootheid van zijn liefde te mogen ervaren. Dat stond bovenaan op hun verlanglijstje. En die ervaring veranderde hun leven voorgoed. Zij werden een andere Jezus. 

Wel, dat kan ook met ons gebeuren. Dat is allereerst goed voor ons. En de wereld om ons heen heeft ook dringend dergelijke mensen nodig: mensen met een goddelijke liefde. De onderlinge liefde is een belangrijke bouwsteen voor de nieuwe stad.  Vragen wij met heel ons hart om zulke mensen te mogen zijn. Amen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.