Heijendaalseweg 300, 6525 SM Nijmegen
024 - 355 80 29
sss.nijmegen@kloosterbrakkenstein.nl

Zondag 16 november, 33e zondag door het jaar

Door Pater Fons.

Openingswoord 

Kijkend naar de pracht van de tempel van Jeruzalem,
waarschuwt Jezus ons in het evangelie van vandaag voor mooie uiterlijkheden:
deze zijn niet blijvend.
Alles is niet altijd rozengeur en maneschijn.
Er zullen oorlogen, aardbevingen, zelfs vervolgingen komen, zegt Hij,
maar laat u daardoor niet ontmoedigen.
Leef en getuig als een echte christen
en Ik zal er zijn voor u, belooft Hij.

Wij leven, zowel kerkelijk als maatschappelijk, in een chaotische tijd.
Veel onzekerheid en pessimisme,
maar ook hoop.
Uit onze houding als christenen spreekt echter vaak zo weinig perspectief.
Wij zijn zwartkijkers en doemdenkers geworden.
Het is aan ons niet te merken
dat wij dragers zijn van een ‘Goede Boodschap’.
In moeilijke omstandigheden is ons vertrouwen op God
gemakkelijk zoek.      (Bron: Dominicanen)

Preek

Op TV is een serie dat heet Kamp van Koningsbrugge. Mensen die er aan meedoen krijgen een soort militaire training en moeten allerlei moeilijke en zware oefeningen doen. Zoiets als overlevingsdagen: een paar dagen hele moeilijke dingen doen, in de natuur, met een vlot op een wilde rivier, een berg beklimmen of afdalen, een uitdaging om je grenzen te verleggen om er zelf, en meestal om de groep sterker van te worden.
Toch is het maar kinderspel bij de harde werkelijkheid van het leven, waarin situaties zich kunnen voordoen waarin mensen zich angstig afvragen: hoe overleef ik dit? Hoe overleven wij als groep dit? 

Die vraag klinkt in de Gazastrook, Soedan/Darfur, Oekraine, Afghanistan, Congo, en op andere plaatsen in de wereld. Die vraag klinkt ook bij de vele armen in de wereld. Het is vandaag Wereldgebedsdag voor de Armen. In 2016 door paus Franciscus in het leven geroepen. Het wordt op de 33ste zondag gevierd.


Hoe overleef ik dit?

Diezelfde vraag klonk ook in de tijd dat de evangelist Lucas preekte en zijn evangelie op papier zette. 

Het was een hele moeilijke tijd, een angstige tijd. 

Wat een enorme indruk heeft gemaakt was de verwoesting van de tempel. 

Voor de joden, en evenzeer voor de joodse christenen, was dat het einde. 

De verwoesting van de tempel betekende zoiets als: God laat ons aan ons lot over, Hij wil niet meer bij ons zijn. Een jodendom zonder tempel, was een jodendom zonder God, dat overleven we niet.

Ook de christenen maakten hele moeilijke tijden door: ze werden vervolgd, gemarteld, velen vonden de dood, velen waren op de vlucht in het toenmalige Midden Oosten. Ook zij hadden het gevoel: dat overleven we niet. 

De teksten eindigen niet met het beschrijven van de zware en sombere vooruitzichten en beloften. Ook dat is belangrijk om goed te horen en te beseffen. 

De profeet Maleachi belooft de zon van gerechtigheid en Jezus zegt dat we het leven zullen winnen. En die woorden herhaalt Lucas aan zijn toehoorders: hou vol, wees standvastig, dan zul je het leven winnen, dan overleef je. Laat je niet verlammen door alle narigheid die je ziet, dat is het einde niet, er is toch toekomst. 

Ook in hun privéleven kunnen mensen in situaties terecht komen, waarin ze het gevoel hebben: dit overleef ik niet. Het kan een ongeluk, ziekte, het sterven van een dierbare zijn, ernstige tegenvallers, tegenwerking van de omgeving. 

Ze worden soms geschokt tot in hun dieptste fundamenten. En dan kunnen ze het gevoel hebben: hier houdt het op, ik kan hier niet mee verder, dit overleef ik niet.
Maar mensen kunnen veel meer dan ze denken. Bijna altijd komen ze sterker uit de strijd. Er blijkt toch toekomst te zijn.

Toekomst bleek er ook te zijn voor het jodendom. Ze overleefden die ramp van de verwoesting van hun tempel. Het bracht ingrijpende veranderingen, 

hun godsdienstbeleving werd anders, niet meer de nadruk op de offers in de tempel maar op het onderhouden van de tora in het leven, in het vieren in huiselijke kring, en in hun synagoges. Je kunt zelfs zeggen: ze zijn er beter van geworden, sterker.

Wees standvastig, ga door, dan is er leven, dan is er toekomst. Dat is ook de boodschap voor de kerk van nu. Als we nu even kijken naar de situatie van de katholieke kerk in Nederland, het christendom in West Europa, ook dan hebben velen het gevoel: dat overleeft de kerk niet, we sterven uit. Het einde is nabij.
In ons land is er regelmatig sprake van het sluiten van kerken, het afbreken van kerken, vooral in de grotere steden, en dat is een heel ingrijpend gebeuren voor de betrokkenen. Velen zien het als de geleidelijke afbraak van de Kerk met een hoofdletter. En ze hebben het daar heel moeilijk mee. 

Trouwe christenen worden wel niet vervolgd of getreiterd in onze samenleving, maar ze voelen zich wel vaak eenzaam, vol twijfels omtrent de toekomst. 

En ook tot ons zegt Jezus via Lucas: wees standvastig, dan overleef je, dan overleeft de Kerk, die gemeenschap rond Jezus van Nazareth. Verlies de moed niet, er is wel degelijk toekomst voor de Kerk. 

We mogen hopen dat de Kerk beter, sterker uit deze crisis te voorschijn komt.

De kerk heeft een grote ontwikkeling doorgemaakt: van massa-Kerk naar keuze-Kerk, zoals dat officieel heet, van een Kerkgemeenschap waar iedereen haast automatisch bij hoorde, naar een geloofsgemeenschap waar men bewust voor kiest. 

En deze overgangstijd kent zo zijn problemen en moeilijkheden, en velen raken hierdoor ontmoedigd, ze zien de toekomst somber in.
Steeds minder mensen in de kerk, straks komt er niemand meer. Maar laten we ook kijken naar de positieve dingen die gebeuren. 

Daar staat tegenover dat veel mensen actief bij het kerkelijk leven betrokken zijn. En die vasthouders en doorzetters  maken dat de Kerk overleeft. 

En niet alleen dat ze blijft voortbestaan, maar dat ze er beter van wordt, sterker, misschien mag je zeggen: menselijker, meer dienstbaar. Maar, het vraagt wel onze inzet, het gebeurt niet buiten ons om.

Er zijn meer hoopgevend geluiden: zoals dat steeds meer jongeren bij kerken aankloppen.  

Hoopgevend zijn ook de bijeenkomsten van de Missionaire Parochie. Steeds meer parochies pakken dat op om missionair bezig te zijn.

Hoopgevende verhalen zijn ook te lezen op de web-site “Beweging van Hoop”. Speciaal gemaakt voor dit jaar jubeljaar: Het jaar van Hoop. Er gebeuren mooie dingen in onze kerken/parochies.

Voor ons geldt: wees standvastig, blijf zoeken naar een goede invulling van je christen zijn, dan is er toekomst. Amen.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *