Door Pater Aloys

De afgelopen weken was het warm! 

Er waren mensen die door de warmte bevangen waren en niets konden. Je zag het aan hun gezicht, aan de lichaamshouding, je hoorde het aan het spreken. Maar het weer veranderde en de mensen veranderden. De deuren werden tegenover elkaar opengezet en de mensen knapten weer op. 

Gebukt gaan onder de warmte, dat gaat weer over, maar als iemand gebukt gaat onder zelfverwijten, met schuldgevoel rondloopt en niet weet waar hij of zij naartoe moet, dat is moeilijk. 

Jezus komt dat veel tegen: lamme mensen, mensen die blind of doodziek zijn en niet weten waar naartoe. Vandaag horen we door de lezingen een jubel over die mensen die openstaan voor, die voelen, waarvoor Hij gekomen is. Voor de mensen die de verbinding voelen met God en die niet staan voor aanzien en macht. 

Gisteren sprak ik een priester die met een vrouw had gesproken die in de schuldhulpverlening zat en klaagde dat zij het zo moeilijk had en niet wist hoe zij verder moest. Op het einde van het gesprek vroeg hij: “Bent u gelovig?” De vrouw zei: “Ja, ik geloof”. Hij zei: “U zult iedere avond als u zo’n gevoel hebt tegen God moeten zeggen: ‘Heer God dit zijn mijn zorgen. Ik leg het in uw hand’. Een paar weken later kwam hij de vrouw weer tegen en ze zei: “Het heeft mij geholpen, ik voel mij een stuk rustiger.” De vrouw voelde zich gezien en verbonden met God. 

Het valt mij op dat de laatste tijd jongeren, de twintigers en dertigers, bij mij komen biechten. Ze hebben vaak een verleden achter de rug waarin ze onrustig waren, drugsgebruik enzovoorts… Ontrouw aan zichzelf en aan de medemensen. Ze doen hun verhaal vaak vertwijfeld, vaak niet wetend waarmee te moeten beginnen. Na een gesprek van een uur hadden ze hun leven overzien en biecht gehouden, waarin hij of zij hun leven in de hand van God leggen. Zij gaan rustig van hart naar huis. Via de telefoon of een appje zie ik hen opbloeien. Ook voor de omgeving worden zij andere mensen. Het is een stuk toevertrouwen aan God, maar ook toegeven wie je bent. Als Jezus het heeft over ‘neem mijn juk op’ zegt hij: draag mij je leven, hoe je ook bent, jij mens. Jij bent te mooi om gebukt te lopen. Kijk de ander aan dan kijk je God aan. 

Denk daar maar eens over na.